จดหมายจากอ่างทอง: ล้ำค่าหัตถกรรมผักตบ

ก่อนจะเข้าเรื่อง ขออนุญาตเท้าความนิดนึงนะคะ เผื่อใครยังไม่ได้ดูรายการ คือทีมงานบอกพวกเราว่าจะพากะเทยกลับสู่ธรรมชาติในรายการชื่อ “กะลุย” พวกเราคิดว่าก็คงแค่ ‘กะจะไปลุย’ แหละค่ะ ไม่ได้ลุยจริง แต่ที่ไหนได้ อีดอกกก ลุยจริงค๊าาา

 

เมื่อกะเทยไปลงอ่าง

“อ่างทอง” จังหวัดนี้สำหรับใครที่อยากไปเที่ยวแบบไม่ไกลจากกรุงเทพมาก สามารถไปเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับได้ไม่ยาก ยิ่งถ้าชอบการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและสถานที่ทางประวัติศาสตร์ วัดวาอาราม โบราณสถาน สิ่งศักดิ์สิทธิ์ วิถีชีวิตและภูมิปัญญาชาวบ้าน มาค่ะ ที่นี่เลย เหมาะสุดอะไรสุด

 

สถานที่ที่แนะนำ

ที่แรกคือ “วัดป่าโมก”  ไปขอพรพระนอนพูดได้ ต่อด้วยอีกหนึ่งพระนอน ที่องค์ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ ที่วัดขุนอินทประมูล ชมเจดีย์สีทอง ที่วัดท่าอิฐ เสริมสร้างศิริมงคล สายมูอย่างเราไปไหนมาไหน ปลอดภัยและอิ่มบุญไว้ก่อน จากนั้นไปเรียนรู้ศึกษาให้แลดูปัญญาชน ไปเรียนรู้วิถีชีวิตชาววังที่ “ศูนย์ตุ๊กตาชาววังบ้านบางเสด็จ”

ปิดท้ายด้วยการชิมขนมโบราณอร่อยๆที่ “ตลาดศาลเจ้าโรงทอง” และกินเมล่อนหอมเย็นชื่นใจที่ฟาร์มเมล่อน “อินทร์โตฟาร์ม”  แต่ถ้าเน้นสายถึกบึกบึนแนะนำที่ “บ้านหุ่นเหล็ก” แต่ครั้นจะเที่ยวชิวๆอย่างเดียว มันคงจะมิใช่กะลุย เห็นภารกิจที่ทีมงานให้มา เหงื่อกาฬก็พาลไหลตกอาบร่องตูด เห็นเค้าบอกว่า จะให้พวกเราไปตามล่า “ผลิตภัณฑ์จากผักตบชวา” ของดีของขึ้นชื่ออีกหนึ่งอย่างของที่นี้เลยหละค่ะ


ใครไม่ตบผักตบ ผักตบชวา…นังวัชพืชร้ายคู่สายน้ำ          

     เธอมีชื่อว่า “ผักตบชวา” (water hyacinth) แม้มีคำนำหน้าว่าผักแต่นังนี่กินไม่ได้นะคะ นางเป็นวัชพืชโกอินเตอร์ ข้ามน้ำข้ามทะเลมาไกลจากลุ่มแม่น้ำแอมมะซอน ประเทศบราซิล มาตั้งรกรากในไทย จากนั้นก็ใจแตก ออกลูกออกหลานไวมากกก จนเต็มบ้านเต็มเมืองแบบในปัจจุบันนี้ เรื่องความ ถึกทนทาน ด้านมึน ทนแดดทนฝนนี่ยิ่งกว่ากระเบื้องหนาตราช้างไปอีก

วันๆนางก็จะลอยไปลอยมา ทำตัวชูดอกสีม่วงใสๆ ไม่มีพิษมีภัย แต่อย่าไปหลงกลนางนะคะ นังนี่มันร้าย เผลอแป๊ปเดียวแตกดงพงหน่อหนาแน่นคลุมทั่วไปหมด ยัง…ยังไม่หมด นางยังระรานเพื่อนบ้านแบบเนียนๆ ด้วยการบดบังแสงแดดก่อกวนสิ่งมีชีวิตใต้น้ำ น้องๆสัตว์ทะเลอย่าง น้องกุ้ง-หอย-ปู-ปลา รังเกียจนังนี่กันทั้งนั้น

แล้วที่น้ำมันเน่าทั้งคุ้งทั้งแควแบบนี้ก็อีนี่อีกแหละ มันรวมหัวกับเพื่อนมัน นังจุลินทรีย์ตัวร้าย จนชาวบ้านเค้าเดือดร้อนกันไปหมด เห็นมั้ยคะพฤติกรรมนางน่าตบให้ตายสมชื่อจริงๆค่ะ

แต่ก็อย่ากระนั้นเลย หากเหรียญยังมีสองด้านนังนี่ก็เช่นกัน นอกจากความร้ายๆ ของมันแล้ว นางนี่มันก็ยังมีประโยชน์อยู่เด้อ

ส่งศพนังผักตบ

เอาละค่ะ ก่อนจะไปถึงเรื่องอื่น ขอแนะนำตัวละครเพิ่มนิดนึงนะค่ะ คุณป้า”ปราณี จันทวร” ป้าปราณีคือฮีโร่หญิงประธานกลุ่มจักสานบ้านบางตาแผ่น ต.คลองวัน อ. เมือง จ.อ่างทอง

ย้อนเวลากลับไปสมัยปี พ.ศ. 2532 ด้วยความที่ป้าปราณีเห็นคุณค่าของภูมิปัญญาการจักสาน ที่สืบต่อกันมารุ่นต่อรุ่น ก็เลยก่อตั้งกลุ่มจักสานขึ้นมา สมัยนั้นป้าใช้ไม้ไผ่กับหวายเป็นหลัก ต่อมา เกิดวิกฤตเศรษฐกิจฟองสบู่แตก แรงงานภาคอุตสาหกรรมถูกเลิกจ้าง ต้องพากันกลับบ้านเกิด ป้าก็รับคนที่กลับมาบ้านแต่ยังว่างอยู่เข้ามาร่วมทีม

ทางทีมของป้าก็ขยายขึ้นเรื่อยๆ แต่หวายกับไม้ไผ่กลับหาได้น้อยลงทุกวันๆ ป้าที่กำลังกลุ้มใจกับปัญหา เหม่อมองสายน้ำไหลอยู่ที่ท่าน้ำ เหลือบไปเห็นอะไรเขียวๆที่หางตา เอ๊ะ! อีนี่มันก็น่าจะใช้ได้นี่หว่า นับตั้งแต่นั้นมา ป้าปราณีก็กลายเป็นผู้นำคนในหมู่บ้านสังหารหมู่นังทรราชผักตบ

จากวัชพืชที่ก่อแต่ปัญหาถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นของใช้ครัวในเรือน เก๋ไก๋ สร้างรายได้ให้คนในชุมชน เอ้อ เลิศอยู่เด้อ ล่าสุดป้าปราณีส่งขายใน“เซ็นทรัล ฟู้ด ฮอลล์” และ “ท็อปส์ ” กี่ชิ้นน่ะเหรอเบาๆค่ะ ล๊อตแรกขายไปแค่ 4,600 ใบ และอีก 14,000 ใบสวยๆ ที่นครศรีธรรมราช เริ่ดมะ

ร่วมด้วยช่วยกัน

ปัจจุบัน ป้าได้กระทำการดีไซน์ไว้แล้วมากกว่า 100 แบบ ไหนๆพวกเราก็มาถึงอ่างทองแล้ว สบตากับป้าไปมา ป้าก็บอกว่า เอ้า!  ไหนลองดีไซน์ดูบ้างซิ เผื่อมีอะไรใหม่ๆไปขายกับเค้าบ้าง เอ้า ได้สิ! ถึงเวลาขุดเอาวิชาความรู้ที่คืนครูไปแล้วบ้าง ตกตามส้วมไปบ้าง เอากลับมาลองดีไซน์ในแบบกะลุยๆดูสักที   

จากที่ลองๆสังเกต ส่วนมากสินค้ามักจะเป็นน้องผักตบเพียวๆเลยละค่ะ แลดูโป๊เปลือยยังไงบอกไม่ถูก ไหนหนูลองใส่เสื้อผ้าดูสิลูก เค้าว่าไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่งนะ

เท็กเจอร์ผ้าก็มีเยอะแยะ ไหนลองผูกลองพันดูหน่อยซิ แทรกๆ แซมๆ เข้าไป หนูสวยอยู่แล้ว แต่งยังไงก็สวยลูก แต่หนูจะมาสวยอย่างเดียวแบบไม่มีคนเห็นไม่ได้! สวยแล้วโลกต้องรับรู้สิคะลูกขา เดี๋ยวแม่จะหาพรีเซนเตอร์มาถือหนู แล้วถ่ายลงโซเชียล งานนี้เอวต้องสับ! โลกต้องรับรู้!

ดาวบ้านนา สตาร์บ้านทุ่ง

มะงุมมะงาหรากันอยู่หลายชั่วโมง คนสวยอ่างทองเนี่ยเยอะนะคะเอาจริง แต่ไม่รู้น้องกลัวกล้องหรือกลัวพวกเรา กว่าจะได้มานี่ต้องขี่รถทั่วตำบลเลยอะค่ะ แต่ในที่สุด เราก็ได้พบกับ “น้องนก”  รัวมือออออ

เห็นแวบแรกก็สวยเตะตา อย่างกับสาวเทคนิคผมหยิ๊กตากลมมดูเป็นประกาย ปากได้รูป คนนี้เลยค่ะ เป๊ะเวอร์ จับมือลากเลยค่ะรอบนี้ (กลัวพ่อน้องยิงทิ้งเหลือเกิน ภาพประมาณลุงผมยาวสามคน กำลังกระชากลูกสาวเค้าลงจากบ้าน) และด้วยพลังแห่งดวงจันทร์  หลังจากหยอดนิดเติมหน่อยน้องนกก็เริ่มสยายปีก ยิ่งถือน้องชวาด้วยแล้ว ไม่ว่าจะหนึ่งแชะ สองแชะ สามแชะ ราศีนางก็ยิ่งจับเข้าไปอีก ในส่วนนี้ไม่ได้ชมตัวเองนะคะ เรื่องจริงทั้งนั้น

แถลงการจากกะลุย

ภารกิจผ่านไปแต่ใจยังคิดถึง เฝ้ารำพังถึงอ่างทองอยู่มิวาย

พอดีชอบรําพึงรําพันภาษาวรรณกรรมค่ะ ชาติที่แล้วเป็นผู้ดีราชนิกุลเก่า เข้าเรื่องดีกว่าเนอะ คือรายการกะลุยเนี่ย เป็นรายการที่เกิดจากคำถามในใจที่ว่า “ทำไมงานฝีมือที่ถูกทำขึ้นโดยคนไทย ถึงมีราคาถูก(จังวะ)”

เราเชื่อว่างานหัตถกรรมของคนไทย เป็นตะกอนแห่งภูมิปัญญาอันทรงคุณค่าที่ตกทอดจากรุ่นหนึ่งสู่รุ่นหนึ่งค่ะ มันสะท้อนประวัติศาสตร์การเป็นอยู่ ตลอดจนเสน่ห์แบบไทยๆ จนเกิดเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ

และวิถีชีวิตของคนในชุมชนหนึ่งๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหารการกินหรือการอยู่อาศัย มันสะท้อนไปถึงรากเหง้าถึงภูมิปัญญา ในฐานะคนรุ่นใหม่ พวกเราต้องการที่จะเป็นส่วนหนึ่งของภูมิปัญญา ต้องการเรียนรู้และซึมซับเสน่ห์ที่ไม่สามารถหาจากที่ไหนได้อีก พวกเราจึงมารวมตัวกัน เพื่อนำความรู้ความสามารถที่ตัวเองมี (มากบ้างน้อยบ้าง) ไปคลุกคลีกับสิ่งที่เรายังไม่รู้

 

ด้วยหวังเป็นอย่างยิ่งว่า จะมีส่วนช่วยระดมความคิดสร้างสรรค์ และยกระดับผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นของไทย ให้ไปสู่ความทันสมัยและโกอินเตอร์มากยิ่งขึ้นไปอีก อยากให้ทุกคนที่ได้ดูรายการกะลุย จะรับรู้ ปรับมุมมอง และเห็นคุณค่าของสินค้าฝีมือคนไทยมากขึ้น แบบที่ดูไป ยิ้มไป ภูมิใจไป สวยไปอี๊กกก

 

เยี่ยมวิถีท้องถิ่น ปลุกกลิ่นไอแฟชั่น ร่วมสร้างสรรค์ศิลปะไทย ขจรไกลภูมิปัญญา แล้วเจอกันใหม่เร็วๆนี้ ที่นางเลิ้งนะคะ รอบนี้ขออยู่ในเมืองเทพสร้างก่อนค่ะ ขอบคุณค่าาาาาา ไหว้ย่อ

 

credit

http://teenee-angthong.blogspot.com/2017/05/9_26.html

http://www.thailovetrip.com/view.php?id_view=326

http://www.autothaistyle.com